Jan 16 2011

Hoe het verder ging…

by Marcel

Gisteren schreef ik al dat ik de smaak van het relicen van gitaren flink te pakken heb en dat het jammer was dat de gitaar klaar was. Ik zou natuurlijk een trosje gitaren kunnen aanschaffen en mij daar dan lekker op uit kunnen leven, maar dan zou binnen de kortste keren m’n huis bomvol staan met mooie gitaren waar te weinig op gespeeld wordt. Dat gaat hem dus niet worden en dus werd de (zeker niet makkelijk beslissing) genomen om the Black One maar de wijde wereld in te laten gaan; hij zou verkocht worden. Verkocht worden aan wie? Aan iemand die de echte niet kan betalen (op dit moment staat er een Black1 te koop op E-bay voor ruim $ 16.000,=) maar dat zijn er denk ik erg veel of aan iemand die hem thuis mooi aan de muur gaat hangen en er naar gaat staren, aan iemand die er ook af en toe eens op speelt of aan iemand die er gewoon vaak op speelt bijvoorbeeld omdat het een beroepsgitarist is. De laatste optie zou natuurlijk het mooist zijn. Eerst maar eens een tekstje voor een advertentie maken, mooie foto’s laten maken (knap staaltje studiowerk, dank daarvoor Tim!) en de advertentie op Marktplaats zetten. Ongelooflijk veel kijkers zeg; in anderhalve maand ruim 2000 kijkers, dat had ik nooit verwacht. Ook het bieden op de gitaar begon al snel: het eerste bod was € 60 euro (je kan het altijd proberen natuurlijk) en het laatste bod ging ruim over de € 1000,= ! Goh, hier had ik helemaal niet op gerekend. Wat nu? Was dat wat ik wilde?

Intussen had een bevriende gitarist (Clemens Blacquiere, daarover later meer, maar onthoud die naam maar vast) er lucht van gekregen dat The Black One klaar was en die wilde hem wel eens thuis uitproberen. Dus ging the Black One uit logeren. Logeren? welnee er moest gewerkt worden. The Black One werd (en wordt) ingezet bij live-optredens tijdens de theatertoer van Sabrina Starke! Wow, te gek. Clemens vond de gitaar lekker spelen en het geluid waanzinnig. Na een aantal dagen kwam de gitaar terug. Intussen bleven de biedingen maar binnenkomen. Ook mailtjes van gitaarliefhebbers die wilde weten hoe ik e.e.a. had aangepakt, of gewoon vonden dat het er cool uitzag. Waar ik niet op had gerekend was dat er ook rare mailtjes binnenkwamen. Volgens mij van jaloerse lieden of zo, ik weet het niet, maar prettig was het niet. Uiteindelijk is de gitaar naar eerdergenoemde Clemens Blacquiere, een getalenteerde, veelzijdige, jonge Nederlandse gitarist (terug)gegaan. Bij hem is the Black One in goede handen. Daar wist ik ook zeker van dat het een echte liefhebber was. Hij had er immers al op gespeeld en was enthousiast. Sorry voor alle anderen die hem graag hadden willen hebben, maar misschien maak ik er nog wel één (of meer als daar vraag naar is; mail dan even). Gewoon regelmatig terugkomen op dit blog en je wordt op de hoogte gehouden wanneer er weer een Black One op Marktplaats aangeboden wordt.  Ik blijf in ieder geval gitaren relicen en er over bloggen! Dus tot blogs…

Wil je Clemens Blacquiere even zien en horen spelen met Sabrina Starke bij Giel bij 3FM kijk dan hier onder even. Clemens is de gitarist met de blonde telecaster.

Op onderstaande foto speelt Clemens Blacquiere op The Black One tijdens een optreden met Sabrina Starke. Clemens speelt o.a. ook met Nikki, Krystl en Jeroen v.d. Boom. Gewoon even zijn naam onthouden; we gaan zeker meer van hem horen.


Sep 19 2010

Knobs, pickupcovers, pickguard and metal hardware…

by Marcel

De originele spierwitte Squier pickguard, de knoppen en pickupcovers moeten natuurlijk ook vervangen worden. Bij http://www.customworldguitarparts.nl/ heb ik dan ook de nodige onderdelen gekocht. Custom world guitar parts is een zeer betrouwbare (internet)winkel met een goede (Fender) sortering en snelle levering! Zie de onderstaande foto’s voor voornoemde onderdelen.  Omdat deze onderdelen er nog te mooi en te nieuw uitzien moeten deze ook een aging-behandeling ondergaan. Ik ben begonnen met het licht opschuren van de onderdelen zodat er door de krasjes die dat maakt, doffe plekken ontstaan en op die manier de glans er vanaf gaat. Die fijne krasjes en hier en daar een wat grotere kras zorgen er voor dat “vuil” beter hecht. Door deze “gebruikerssporen”  krijgt het een oude uitstraling.

thee behandelde knoppen

thee behandelde knoppen

De pickguard krijgt bovendien nog een andere behandeling. Die wordt bewerkt met een speciale verfstof waardoor deze rond de pickup-uitsparingen een soort vaal geel/oranje kleur krijgt. Die kleurstof moet nog uit Groot-Brittannië komen. Daarna zal ik  foto’s van het resultaat bloggen. Overigens had ik eerst de originele Squier knoppen de “thee-behandeling” gegeven. Door ze in een theextract enkele uren te laten liggen zouden de knoppen een mooie oude uitstraling moeten krijgen. Althans volgens het internet. Ik vond dat toch wat tegenvallen. Ze ogen hierdoor eerder vuil dan oud. Misschien heb ik de verkeerde thee gebruikt, wie zal het zeggen.  Daarom heb ik er toch voor gekozen om maar andere (aged strat) knoppen te kopen en ze licht op te schuren totdat de ergste glans er af was. Als je goed op de foto’s van the Black One kijkt, zie je ook dat er niet heel veel met de knoppen gerommeld is. Ik denk dat deze ook alleen een beetje opgeschuurd zijn zoals ik dat ook gedaan heb.

Ik had gisteren beloofd ook nog iets te bloggen over het agen van de metalen onderdelen. Welnu, ook dat was een wat vreemde bedoeling. Hoe krijg je immers versneld een verweerde/verroeste uitstraling op metalen onderdelen? Veel internetbezoekjes en uitproberen later, had ik het: azijn… Ik vond het overdreven en ook wel gevaarlijk om zoutzuur te gaan gebruiken als het ook anders kon. Ik ben dus gaan experimenteren met azijn. Au bain marie dus. Tja zo komt mijn culinaire interesse ook hier nog eens van pas. Een bakje met daarin een laagje azijn en daarin een kleiner bakje met daarin de metalen onderdelen. Deksel er op en enkele uren laten staan (wel buiten hoor, want het stinkt behoorlijk). Het resultaat zie je hier: Naar mijn idee is het redelijk gelukt. Ik heb het eerst geprobeerd met de Squier onderdelen. Omdat enkele onderdelen van John Mayer’s Black One goudkleurig zijn, zal ik die onderdelen ook nog moeten aanschaffen. Het leek mij verstandig dus eerst maar te experimenteren met de Squier-onderdelen om te voorkomen dat e.e.a. zou mislukken en ik nieuwgekochte onderdelen zou moeten weggooien. Geheel overbodig natuurlijk om te vermelden, maar ik heb biologische azijn van Ah gebruikt. Bewuste keus? nee hoor, het stond gewoon in het keukenkastje. Thee, azijn… ben benieuwd welke ingrediënten er nog meer gebruikt zullen moeten worden. Tot blogs !


Aug 30 2010

Research…

by Marcel

Het strippen van de gitaar gaat natuurlijk erg makkelijk en snel. Ook snel kwam het commentaar van sommige huisgenoten.  Die begrepen niet dat de gitaar daadwerkelijk uit elkaar werd gehaald om hem vervolgens te verminken en dan weer in elkaar te zetten.  Uitleggen dat het allemaal voor een goede zaak is helpt niet… U en wij,  echte gitaarliefhebbers, begrijpen dat natuurlijk wel!

gestripte hardware

gestripte hardware

Voordat de gitaar onder handen werd genomen, is de nodige research gedaan. Van the Black One werd veel foto- en filmmateriaal verzameld en als het nodig bleek van filmpjes weer foto’s genomen. Het viel niet mee de gehele gitaar goed in beeld te krijgen, terwijl we dat wel wilden. We wilden immers een zo natuurgetrouwe nabootsing maken. Ook  van andere home-made-black-one’s werd materiaal verzameld. Nadat bleek dat veel van deze neppers in de verste verte niet op de echte leken, zijn die foto’s weer snel verwijderd. Opvallend trouwens dat in Amerikaanse muziekwinkels en via internetwinkels voor pittige prijzen hele slechte remakes worden verkocht. Kwalijke zaak dus…

Waar we veel plezier van hadden (en nog steeds hebben) is het Engelse gitaarblad Guitarist van de maand april 2010  met daarin een interview met John Mayer en enkele zeer duidelijke foto’s van the Black One. Zij bleken een grote hulp bij het op de juiste plaats  minutieus verwijderen van de zwarte verflaag. Wie mij trouwens kan vertellen waar ik in Nederland losse nummers van de Guitarist kan kopen, zou ik willen verzoeken dat mij te laten weten. Onderaan elke post kan bij “(no)comments” een berichtje gestuurd worden. Dank al vast daarvoor!

Guitarist april 2010

Veel research is ook gedaan naar de verouderingstechnieken, het zgn. aging van o.a. de metalen en plastic onderdelen.  De technieken die je daarbij tegenkomt slaan echt alles: het dagen onder de grond laten liggen van metalen onderdelen, het bewerken van de metalen onderdelen met de meest bizarre (en gevaarlijke) zuren en vreemde kruidenmengsels. Plastic onderdelen die in de koffie gelegd moesten worden, het bewerken van de gitaarsteel met een nat theezakje. Je zou haast denken dat het hier een uitgebreide koffietafel betrof… Ik kom later nog wel terug op het “agen” van de metalen en plastic onderdelen.

Om de gitaar uiteindelijk zo echt mogelijk te laten lijken was het ook noodzakelijk om diverse onderdelen te gaan kopen. Internetwinkels zijn dan een uitkomst; waar anders heb je zo veel goed gesorteerde winkels zo dicht bij elkaar en dan ook nog eens elk moment van de dag (en nacht) geopend. Gelukkig bracht Fender eerst zeer recent de specificaties op de markt van hun 83 Black Ones. Nu was het b.v. duidelijk dat de kleur van de te bestellen pickguard echt mint green was. Twijfelen hoefde niet meer (behalve dan over de juiste kleur van de lak voor de body). Pickguard, knoppen, pick-up covers, knopje, een zwarte Ernie Ball strap, en een heus “Fender-decal” werden besteld en betaald. Ik heb alleen nog niet alles binnen. Dat is dan misschien weer een mindere kant van het webshoppen; je moet maar afwachten of het ook daadwerkelijk naar je opgestuurd wordt… Hoop jullie morgen daaromtrent positief nieuws te kunnen bloggen.  Dan gaan we ook echt aan de slag met het verwijderen van de zwarte laklaag.

bestelde, maar (nog?) niet ontvangen decal...

bestelde, maar (nog?) niet ontvangen decal...